ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, 8 ਅਗਸਤ (ਪੰਜਾਬ ਮੇਲ)-  ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਹੋਲਡਰਾਂ ਲਈ ਵਿਦੇਸ਼ ਯਾਤਰਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣਾ, ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਹੋਲਡਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਅਮਰੀਕਾ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਏਅਰਪੋਰਟ ’ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਜਾਂ ਸੈਕੰਡਰੀ ਇੰਸਪੈਕਸ਼ਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਸਿਰਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਧਿਕਾਰੀ ਇਹ ਸਵਾਲ ਉਠਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਮਰੀਕੀ ਪੱਕੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। USCIS ਵੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਦੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਕੁਝ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਛੱਡਣ ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਅਸਲ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਣਾ ਲਈ ਹੋਵੇ।

ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ 180 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਹੱਦ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਅਮਰੀਕੀ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਜੇ ਕੋਈ ਲਾਅਫੁਲ ਪਰਮਾਨੈਂਟ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਲਗਾਤਾਰ 180 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਾਪਸੀ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲੇ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਜਾਂਚ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। CBP ਦੀ ਮਈ 2026 ਵਿੱਚ ਅਪਡੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਾਹਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਹੋਲਡਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸੀ ’ਤੇ ਵਾਧੂ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਕਿ 181ਵਾਂ ਦਿਨ ਲੱਗਦਿਆਂ ਹੀ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰੱਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਸਮਝਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਅਧਿਕਾਰੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਅਸਲ ਘਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਪਰਿਵਾਰ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਜਾਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਘਰ ਜਾਂ ਲੀਜ਼ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਟੈਕਸ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਅਸਲ ਸਬੰਧ ਕਿੰਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ। USCIS ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੱਖ ਸਵਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਥਾਈ ਘਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਤੋਂ ਵੀ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਰ ਪੰਜ ਜਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਆ ਕੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇਗਾ। ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਆ ਜਾਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸਥਾਈ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਹੈ। ਜੇ ਲਗਾਤਾਰ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪੈਟਰਨ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪੱਕੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। USCIS ਮੁਤਾਬਕ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ abandonment ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਉੱਠ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਹੋਲਡਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਵੈਧ Re-entry Permit ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਭਾਗ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਾਹਰ ਰਹੇ ਪਰਮਾਨੈਂਟ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ Returning Resident, ਅਰਥਾਤ SB-1 ਵੀਜ਼ਾ ਲਈ ਅਮਰੀਕੀ ਦੂਤਾਵਾਸ ਜਾਂ ਕੌਂਸਲੇਟ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਿਆ।

ਜਿਹੜੇ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਹੋਲਡਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਿਦੇਸ਼ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ Form I-131 ਰਾਹੀਂ Re-entry Permit ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। USCIS ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਅਰਜ਼ੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ Re-entry Permit ਦੋ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੈਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ Re-entry Permit ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਬਚਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਲੰਬੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਅਮਰੀਕੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਬੂਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਏਅਰਪੋਰਟ ’ਤੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਦੌਰਾਨ ਅਧਿਕਾਰੀ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਕਿਉਂ ਰਹੇ, ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰਿਵਾਰ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਾਪਸ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਢੁਕਵੇਂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼—ਜਿਵੇਂ ਟੈਕਸ ਰਿਟਰਨ, ਘਰ ਜਾਂ ਲੀਜ਼ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਾਗਜ਼, ਨੌਕਰੀ ਜਾਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸਬੂਤ, ਬੈਂਕਿੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰਿਕਾਰਡ—ਰੱਖਣਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਅਹਿਮ ਕਾਨੂੰਨੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸਮਝਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਏਅਰਪੋਰਟ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਲੰਬੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਕਾਰਨ ਤੁਰੰਤ ਕਿਸੇ ਦਾ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ “ਰੱਦ” ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। Form I-407 ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਦਰਜਾ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛੱਡਣ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। USCIS ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ I-407 ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾਉਣਾ voluntary ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ DHS ਦੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੱਕੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ Immigration Judge ਸਾਹਮਣੇ ਸੁਣਵਾਈ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। USCIS ਦੀ ਨੀਤੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਫ਼ੈਸਲਾ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਜੱਜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਕਿਸੇ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਹੋਲਡਰ ਨੂੰ ਏਅਰਪੋਰਟ ’ਤੇ I-407 ਜਾਂ ਆਪਣਾ LPR ਦਰਜਾ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕੋਈ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝੇ ਦਸਤਖ਼ਤ ਕਰਨਾ ਗੰਭੀਰ ਨਤੀਜੇ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। USCIS ਖੁਦ I-407 ਨੂੰ voluntary abandonment ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖਾਸ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਥਿਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਕੀਲ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਮਿਆਦ ਵਾਲਾ ਵਿਜ਼ਟਰ ਵੀਜ਼ਾ ਸਮਝਣਾ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਥਾਈ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਪੈਟਰਨ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਇੱਕੋ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਬਿਤਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬਾਹਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਹੋਲਡਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।