ਇਹ ਹਾਦਸਾ 24 ਨਵੰਬਰ 2025 ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਓਰੇਗਨ ਦੇ ਬ੍ਰਦਰਜ਼ ਇਲਾਕੇ ਨੇੜੇ ਹਾਈਵੇ 20 ’ਤੇ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ। ਓਰੇਗਨ ਸਟੇਟ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਜਾਂਚ ਮੁਤਾਬਕ ਰਾਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਫ੍ਰੇਟਲਾਈਨਰ ਟਰੱਕ ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਲਰ ਜੈਕਨਾਈਫ ਹੋ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਲੇਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਲੀਅਮ ਕਾਰਟਰ ਆਪਣੀ ਸੁਬਾਰੂ ਆਉਟਬੈਕ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜੈਨੀਫਰ ਲਿਨ ਲੋਅਰ ਕਾਰਟਰ ਵੀ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਸਨ। ਗੱਡੀ ਹਾਈਵੇ ਸਪੀਡ ’ਤੇ ਟ੍ਰੇਲਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਮੌਕੇ ’ਤੇ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਇਸ ਹਾਦਸੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੁਖਦਾਈ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਵਿਲੀਅਮ ਅਤੇ ਜੈਨੀਫਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸਿਰਫ਼ 16 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਰਾਤ ਨੇ ਦੋ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਜਾਂਚ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਟਰੱਕ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਐਕਟਿਵ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਾਰਨਿੰਗ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਦੀ ਕਮੀ ਨੂੰ ਹਾਦਸੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਕੋਰਟ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਰਾਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਉੱਤੇ ਦੋ ਕਾਊਂਟ ਫਰਸਟ-ਡਿਗਰੀ ਮੈਨਸਲਾਟਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮਿਸਡੀਮੀਨਰ ਰੈਕਲੈੱਸ ਐਂਡੇਂਜਰਿੰਗ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਮਾਰਚ 2026 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਲਈ ਨਾਟ ਗਿਲਟੀ ਪਲੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਡੇਸ਼ੂਟਸ ਕਾਊਂਟੀ ਸਰਕਿਟ ਜੱਜ ਵੇਲਜ਼ ਐਸ਼ਬੀ ਨੇ ਇਸ ਕੇਸ ਦਾ ਨੌਂ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਜੂਰੀ ਟ੍ਰਾਇਲ 19 ਜਨਵਰੀ 2027 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਟ੍ਰਾਇਲ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਕੇ.ਟੀ.ਵੀ.ਜ਼ੀ. ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਮੁਤਾਬਕ ਰਾਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਡਿਟੈਨਸ਼ਨ ਹੀਅਰਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਰਿਮੂਵਲ ਆਰਡਰ ਜਾਰੀ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਡਿਪੋਰਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਓਰੇਗਨ ਦੀ ਫੌਜਦਾਰੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੇਸ ਚੱਲਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਟ੍ਰਾਇਲ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇਗਾ।
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਨੂੰਨੀ ਗੱਲ ਸਮਝਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਰਾਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਉੱਤੇ ਗੰਭੀਰ ਦੋਸ਼ ਲਗੇ ਸਨ, ਪਰ ਟ੍ਰਾਇਲ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਸਾਬਤ ਜਾਂ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਹਾਦਸੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹਕੀਕਤ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ।
ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪੱਖੋਂ ਵੀ ਇਹ ਕੇਸ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਆਫ ਹੋਮਲੈਂਡ ਸਿਕਿਓਰਿਟੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਰਾਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਐਰੀਜ਼ੋਨਾ ਬਾਰਡਰ ਰਾਹੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਡਰਾਈਵਰ ਲਾਇਸੈਂਸ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਵੱਡੀ ਚਰਚਾ ਬਣੀ।
ਡੇਸ਼ੂਟਸ ਕਾਊਂਟੀ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਟਾਰਨੀ ਸਟੀਫਨ ਗਨਲਜ਼ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਫੌਜਦਾਰੀ ਕੇਸ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਪਰ ਫੈਡਰਲ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਾਰਵਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਇਸ ਕੇਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਲਝਣ ਹੈ—ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸੂਬੇ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮੌਤਾਂ ਦਾ ਫੌਜਦਾਰੀ ਕੇਸ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਫੈਡਰਲ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਿਸਟਮ ਨੇ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਓਰੇਗਨ ਦੇ ਸੈਨੇਟਰ ਰੌਨ ਵਾਇਡਨ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ’ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅਪਰਾਧਿਕ ਦੋਸ਼ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਾਇਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੋਸ਼ੀ ਜਾਂ ਬੇਦੋਸ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕੇ।
ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸੜਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਟਰੱਕਾਂ ਲਈ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਤਿਕੋਣ, ਫਲੇਅਰ, ਕੋਨ ਅਤੇ ਵਾਰਨਿੰਗ ਲਾਈਟਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਰਸਮੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਹਾਈਵੇ ’ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਟਰੱਕ ਸੜਕ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਜਾਨ ਜਾਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਕੇਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ, ਕੀ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਡਿਪੋਰਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਚੱਲ ਰਹੇ ਗੰਭੀਰ ਫੌਜਦਾਰੀ ਕੇਸ ਦਾ ਟ੍ਰਾਇਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਦੂਜਾ, ਗੈਰ-ਪੱਕੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਟੇਟਸ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਲਾਇਸੈਂਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਨਿਯਮ ਕਿੰਨੇ ਸਖ਼ਤ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ? ਅਤੇ ਤੀਜਾ, ਹਾਦਸੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਾਰਨਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਨਾ ਲਗਾਉਣ ’ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਸਖ਼ਤ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?
ਫਿਲਹਾਲ ਵਿਲੀਅਮ ਅਤੇ ਜੈਨੀਫਰ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕੇਸ ਇੱਕ ਅਧੂਰੇ ਇਨਸਾਫ਼ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਜਿੰਦਗੀਆਂ ਚਲੀ ਗਈਆਂ, ਅਦਾਲਤੀ ਟ੍ਰਾਇਲ ਤੈਅ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਕੇ ਉਹ ਟ੍ਰਾਇਲ ਸ਼ਾਇਦ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਡਰਾਈਵਿੰਗ, ਸੜਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਟਕਰਾਅ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਿਸਾਲ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
